Najprostszy sposób na dłuższy drive? Ten test pokazuje, jak dużo zmienia wysokość tee
Spis treści
Test driverem
Prawie 26 jardów carry różnicy. Zmieniła się tylko wysokość tee
Ten sam golfista, ten sam driver, ta sama piłka i prędkość główki w granicach 111–113 mph. Przy najniższym tee piłka niosła się 258 jardów. Przy najlepiej dopasowanej wysokości – 283,7 jarda. Co ciekawe, ustawienie piłki jeszcze wyżej ponownie skróciło uderzenie.
Punkt wyjścia
Czy wysokość tee naprawdę może dać dłuższy drive?
Punktem wyjścia do tego artykułu jest test Golf Monthly, w którym Sam De’Ath sprawdził sześć różnych wysokości tee i ich wpływ na parametry uderzenia driverem. Omawiamy jego najciekawsze wyniki po polsku i uzupełniamy je danymi z innych testów, które pomagają wyjaśnić, dlaczego zmiana położenia piłki może tak wyraźnie zmienić jej lot.
Nie chodzi przy tym o znalezienie jednej „najlepszej wysokości tee”. Wynik Golf Monthly pokazuje raczej coś ciekawszego: istnieje wysokość, przy której konkretny swing, miejsce kontaktu z główką, launch i spin zaczynają ze sobą najlepiej współpracować. A po przekroczeniu tego punktu kolejne podnoszenie piłki może już działać w przeciwną stronę.
Golf Monthly Performance Lab
Sześć wysokości tee, po pięć uderzeń z każdej
De’Ath użył drivera TaylorMade Qi4D, piłek Titleist Pro V1 oraz launch monitora Foresight Sports GC3. Testował castle tees o wysokości 1", 1,25", 1,5", 2", 2,25" i 2,75". Z każdej wysokości wykonał pięć drive’ów, a następnie porównał wartości średnie.
Swing
111–113 mph
prędkości główki drivera
Angle of attack
+3 do +4°
typowy dla testera
Pomiar
5 × 6
uderzeń z sześciu wysokości
Najważniejsze liczby
Najlepsze nie było najwyższe tee
Najbardziej czytelne są trzy punkty testu: najniższe ustawienie, najlepsze ustawienie testera oraz najwyższe tee. Pokazują one nie tylko wzrost dystansu, ale także moment, w którym dalsze podnoszenie piłki przestało pomagać.
Na mniejszych ekranach tabelę można przesuwać poziomo.
Największa różnica
Przejście z tee 1" na 2,25" oznaczało wzrost carry z 258 do 283,7 jarda. Dystans całkowity wzrósł z 284 do 304,9 jarda. Sprzęt się nie zmienił. Kluczowe było to, gdzie piłka spotkała główkę i jakie warunki startowe powstały w momencie uderzenia.
Co dzieje się przy impact?
Kilka milimetrów na główce może zmienić launch i spin
Wysokość tee sama w sobie nie „dodaje metrów”. Zmienia natomiast warunki, w których główka spotyka piłkę. Wyżej ustawiona piłka może ułatwić kontakt wyżej na "face" drivera i bardziej wznoszący ruch główki. W odpowiedniej kombinacji daje to wyższy launch przy niższym spinie.
1. Strike
Miejsce kontaktu
Uderzenia nisko na face mają tendencję do startowania niżej i generowania większej ilości backspinu. Kontakt lekko powyżej środka może działać odwrotnie.
2. Launch
Kąt startu piłki
Face drivera jest lekko zaokrąglony od dołu do góry. Dlatego kontakt wyżej na główce może pomóc piłce wystartować pod większym kątem, a jednocześnie – dzięki efektowi gear effect – ograniczyć spin.
3. Swing
Reakcja golfisty
Tee może też zmienić sam ruch. Golfista widzący piłkę wysoko nad główką może zacząć mocniej uderzać w górę – albo przeciwnie, podświadomie zmienić swing tylko po to, by nie zrobić sky marku.
Punkt krytyczny
2,75 cala było już za wysoko. Golfista zaczął zmieniać swing
Po świetnych wynikach z tee 2,25" naturalnym pytaniem było: skoro wyżej dało więcej dystansu, dlaczego nie pójść jeszcze wyżej?
Przy 2,75" De’Ath zaczął mieć problem z powtarzalnym trafieniem. Jak sam opisał, zmieniał mechanikę ruchu, żeby nie uderzyć piłki górną częścią główki. Spin wzrósł do 2750 rpm, apex aż do 125 stóp, a carry spadło do 277,3 jarda. Najwyższe tee nie było więc najdłuższe.
Golf Digest: robot zamiast golfisty
Ten sam swing, a różnica dochodziła do 25 jardów
Żeby oddzielić wpływ miejsca kontaktu od zmienności ludzkiego swingu, Golf Digest przeprowadził test z użyciem robota Golf Laboratories. Parametry ruchu były stałe: 95 mph club speed, angle of attack -2° i driver o lofcie 10,5°. Zmieniano miejsce, w którym piłka trafiała w face.
0,6" poniżej środka
219 yd
środek face
241 yd
0,3" powyżej środka
244 yd
0,6" powyżej środka
237 yd
Najlepszy wynik nie pojawił się przy ekstremalnie wysokim kontakcie, tylko 0,3 cala powyżej geometrycznego środka face. To ważny szczegół. Celem nie jest trafianie jak najwyżej. Chodzi o znalezienie korzystnego obszaru kontaktu.
Nie tylko szybki swing
A co z golfistą, który nie ma 112 mph?
Test Golf Monthly dotyczył bardzo dobrego gracza z dużą prędkością. Jest jednak również starszy, ciekawy eksperyment opublikowany pierwotnie przez GOLF Magazine. Wzięło w nim udział 27 golfistów w wieku od 25 do 71 lat, z handicapami od scratch do 29.
Podzielono ich na trzy grupy HCP i każdemu kazano uderzać z niskiego, średniego oraz wysokiego tee. Wynik był podobny we wszystkich grupach: średnie i wysokie ustawienie dawało więcej carry niż niskie.
Carry w jardach. Na mniejszych ekranach tabelę można przesuwać poziomo.
Najwięcej zyskali gracze HCP 20+
W tej grupie średnie carry wzrosło z 160,85 do 178,24 jarda – czyli o około 17,4 jarda. W całym badaniu wysokie tee dawało przeciętnie około 12 jardów carry więcej niż niskie.
Co ciekawe, większy dystans nie przyniósł w tym eksperymencie spadku liczby trafionych fairwayów. Przy niskim tee było ich 58,5%, przy średnim 54,1%, a przy wysokim 61,5%.
Klasyczna zasada
Połowa piłki ponad koroną drivera – dobry początek, nie wyrok
Najczęściej powtarzana rada mówi, aby przy ustawieniu drivera mniej więcej połowa piłki znajdowała się ponad górną krawędzią główki. Sam De’Ath określa właśnie takie ustawienie jako swoją standardową wysokość, a podobną zasadę od lat stosuje się jako punkt wyjścia przy driverach o dużych główkach.
To jednak punkt startowy do testu, a nie uniwersalny wymiar. Inaczej może ustawić piłkę gracz z dodatnim angle of attack, inaczej ktoś uderzający wyraźnie w dół, a jeszcze inaczej golfista, którego typowym błędem jest kontakt nisko na face.
Ciekawostka: tee nisko pod wiatr?
Niższy start nie zawsze oznacza lepszy lot pod wiatr
Obniżenie tee może rzeczywiście obniżyć początkowy launch, ale kontakt niżej na face często dodaje backspinu. Przy silnym wietrze z przodu taki strzał może więc zacząć się nisko, a następnie wznieść się bardziej, niż golfista planował. Sama wysokość trajektorii tuż po uderzeniu nie mówi jeszcze wszystkiego – równie ważny jest spin.
Do sprawdzenia na range’u
Jak znaleźć własną wysokość tee bez zgadywania?
Nie trzeba zaczynać od zaawansowanego fittingu. Najprostszy test można zrobić podczas zwykłego treningu, pod warunkiem że zmieniamy tylko jeden element – wysokość piłki.
01
Zacznij od standardu: około połowa piłki powyżej górnej krawędzi główki drivera
02
Uderz serię z tee nieco niższego, standardowego i nieco wyższego. Nie oceniaj ustawienia po jednym idealnym drive’ie.
03
Sprawdź miejsce kontaktu na face. Pomóc może specjalny spray do face albo naklejka impact tape.
04
Porównuj nie tylko najdłuższy strzał, ale powtarzalność strike’a, carry i trajektorii. Jeśli masz launch monitor – także spin i launch.
Mały detal
Po znalezieniu wysokości warto umieć ją powtórzyć
To jedna z zalet castle tees użytych w teście Golf Monthly: wysokość ustawienia jest praktycznie identyczna za każdym razem. Przy tradycyjnym drewnianym lub plastikowym tee można osiągnąć to samo, zaznaczając na nim markerem poziom, do którego powinno wejść w ziemię.
Nie daje to dodatkowych jardów samo z siebie. Eliminuje natomiast jedną zmienną z setupu, a przy driverze nawet niewielka różnica może mieć znaczenie dla tego, gdzie piłka spotka face.
Wniosek
Nie szukaj najwyższego tee. Szukaj swojego najlepszego strike’u
W teście Golf Monthly 2,25" było wyraźnie lepsze od 1", ale 2,75" było już gorsze. Robot Golf Digest pokazał podobną granicę: lekko wysoki kontakt był najdłuższy, lecz uderzenie jeszcze wyżej ponownie skróciło carry. Wysokość tee jest więc jednym z najprostszych parametrów do eksperymentowania – ale celem pozostaje powtarzalny, efektywny kontakt, a nie ustawienie piłki możliwie najwyżej nad ziemią.
Nota redakcyjna: artykuł powstał na podstawie testu Golf Monthly dotyczącego wpływu wysokości tee na parametry uderzenia driverem. Nie jest to własny test redakcyjny. Wyniki Golf Monthly uzupełniliśmy danymi z testu robota Golf Digest oraz eksperymentu GOLF Magazine obejmującego golfistów o różnych handicapach, a także praktycznym objaśnieniem zależności pomiędzy miejscem kontaktu, launchem, spinem i dystansem.
Źródła
Golf Monthly
Która wysokość tee daje największy dystans? Test sześciu ustawień piłki
Golf Digest
Wpływ wysokości tee i miejsca kontaktu na dystans – test robota Golf Laboratories
GOLF / GOLF Magazine
Jak wysoko ustawić piłkę na tee? Test 27 golfistów o różnych handicapach
Od lat interesuję się wpływem witamin, minerałów, ziół i naturalnych substancji na codzienne funkcjonowanie organizmu. Łączę pasję do zdrowej suplementacji z aktywnym stylem życia – pasjonuję się golfem, koszykówką, uwielbiam tenis stołowy. Chętnie spędzam czas na świeżym powietrzu. Czytam badania, analizuję składy, testuję wybrane produkty na sobie, ale przede wszystkim rozmawiam z ludźmi i słucham ich doświadczeń. Właśnie z tej ciekawości, praktyki i rozmów z klientami powstają artykuły, które tutaj znajdziesz.